เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 เงาปริศนาแห่งตระกูลกู้และการปิดโรงงานถ่าน
เฒ่าจ้าวเหลือบมองลูกชายอย่างงุนงง ในเมื่อเป็นของที่แม่นางซูเอามาให้เขา แล้วจะยกเข้ามาในนี้ทำไมกัน กำลังจะเอ่ยปากสั่งให้ลูกชายยกออกไปเก็บ แต่กลับเห็นแขกคนสำคัญที่เมื่อครู่ยังเอ่ยปากติเตียน กลับยื่นตะเกียบตรงไปยังห่อใบบัวอย่างไม่เกรงใจ
จะให้แขกผู้สูงศักดิ์กินของแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด
เฒ่าจ้าวรีบยื่นมือออกไปหมายจะขวางตะเกียบไว้ "ท่านจะกินอาหารจากภายนอกได้อย่างไรขอรับ..."
คาดไม่ถึงว่าแขกคนสำคัญจะคาดเดาการเคลื่อนไหวของเขาไว้ล่วงหน้าแล้ว เขาพลิกข้อมือคีบกระเพาะหมูชิ้นที่หั่นไว้อย่างสวยงามออกมาจากด้านข้างได้อย่างคล่องแคล่ว ยกขึ้นจรดจมูกสูดดมเบาๆ พอแน่ใจว่าไม่มีกลิ่นสาบเหม็นคาวของเครื่องในหลงเหลืออยู่ ก็ส่งเข้าปากอย่างไม่ลังเล
เฒ่าจ้าวถึงกับตาค้าง เดี๋ยวนี้ท่านผู้นี้ไม่ถือสาเรื่องอาหารการกินถึงเพียงนี้แล้วหรือ
แขกคนสำคัญเคี้ยวกระเพาะหมูที่กรุบกรอบสู้ฟัน เนื้อกระเพาะหมูซึมซับน้ำพะโล้จนเข้าเนื้อ หอมกลิ่นเครื่องเทศอบอวล ผสานกับรสเผ็ดซ่าอันเป็นเอกลักษณ์ของมะแขว่นจีน พอยกจอกเหล้าขึ้นดื่มตามอีกอึก...
"ของสิ่งนี้กินแกล้มเหล้า ช่างสุขสำราญราวกับอยู่บนสวรรค์จริงๆ" แขกคนสำคัญอารมณ์ดีขึ้นมาทันที ผายมือเชิญให้เฒ่าจ้าวลองชิม "เฒ่าจ้าว เจ้าก็ลองชิมดูสิ หอมอร่อยกว่าถั่วลิสงคั่วจานนี้ของบ้านเจ้าตั้งเยอะ"