เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 70 ผลผลิตลับของพี่รองและเมล็ดพันธุ์ล้ำค่าจากแดนไกล
เพียงแค่ไม่ถึงครึ่งชั่วยามที่ออกไป ลานบ้านก็เปลี่ยนโฉมไปอย่างสิ้นเชิง
ไหผักดองของฉินซื่อถูกขนย้ายออกไปจนหมด ถ่านรังผึ้งสองร้อยก้อนกับผงถ่านอีกหกสิบชั่งที่ซูลี่อู่และซูซานเกินช่วยกันสะสมไว้ก็หายวับไป เวลานี้แผ่นไม้สำหรับทำตู้ส่วนใหญ่ถูกย้ายเข้าไปในห้องโถง มีบางส่วนที่ซูซานเกินขนเข้าไปในห้องครัว และกำลังมีเสียงเลื่อยไม้ดังเอี๊ยดอ๊าดออกมา
ห้องครัวเต็มไปด้วยเครื่องมือช่างสารพัดชนิดของซูซานเกิน ซูฮ่าวต้องพยายามหาที่ว่างเพื่อวางกลไกที่แบกมาลง พอวางลงปุ๊บ ซูเฟยก็ดูออกทันทีว่ามันใช้งานอย่างไร
นางร้องอุทานด้วยความดีใจ รีบเดินข้ามเศษไม้บนพื้น ดวงตาเป็นประกายขณะเอื้อมมือไปลูบคลำชิ้นส่วนต่างๆ ของกลไกอย่างตื่นเต้น
ซูเฟยหันไปมองซูฮ่าวด้วยความยินดี "พี่รองของข้า ไม่ลงมือก็แล้วไป พอลงมือทีก็ทำเอาตะลึงไปเลย พี่คิดประดิษฐ์เจ้าสิ่งนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ลองใช้ดูหรือยัง ใช้ดีหรือไม่"
พ่อครัวซ่งกับไต้เฒ่ายกม้านั่งมานั่งคุยเล่นกับซูซานเกินตรงหน้าประตูครัว ทั้งสองต่างมองซ่งสี่เล่อกับหม่านเจี่ยเอ๋อร์ที่กำลังจ้องมองกลไกตรงหน้าด้วยความอยากรู้อยากเห็นพลางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่
เมื่อเจอคำถามรัวเป็นชุดจากซูเฟย ซูฮ่าวก็เกาหัวแกรกๆ "ยังไม่เคยลองกับไข่ไก่เลย ในร้านของอาจารย์ข้าไม่สะดวกจะลอง ข้าเลยแบกกลับมาที่บ้าน ต้าเจี่ยเอ๋อร์ เจ้าลองดูตอนนี้เลยดีไหม"