เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 63 ยกน้ำชาฝากตัวและร้านคู่แข่ง
พ่อครัวซ่งลงมือรวดเร็วสมคำพูด บ่ายไปติดต่อเช่าเรือน ตกเย็นก็ย้ายเข้าอยู่ได้ทันที พอเห็นว่าลานบ้านสกุลซูไม่มีที่วางของขวัญคารวะอาจารย์ หลังจากขออนุญาตซูเฟยแล้ว เขาก็จัดห้องว่างห้องหนึ่งในเรือนเช่าไว้เก็บของขวัญเหล่านั้นโดยเฉพาะ ให้คนบ้านสกุลซูหยิบไปใช้ได้ตามสะดวก ช่างเอาใจใส่ยิ่งนัก
เรือนเช่าอยู่ห่างจากบ้านสกุลซูราวหนึ่งร้อยก้าว เดินไปมาสะดวกยิ่ง
พ่อครัวซ่งทิ้งเฒ่าไต้บ่าวคนสนิทที่สุดไว้ดูแลที่เรือนเช่า ทั้งยังพาบ่าววัยกลางคนชายหนึ่งหญิงหนึ่งมาคอยปรนนิบัติดูแลเรื่องอาหารการกินและการเดินทางของสี่เล่อ
ก่อนจะลากลับ พ่อครัวซ่งกำชับกับซูเฟยอย่างจริงจัง "หากสี่เล่อดื้อรั้นไม่เชื่อฟัง แม่นางซูลงโทษนางได้เต็มที่ ไม่ว่าจะอย่างไร ข้าจะไม่เข้าไปก้าวก่ายเด็ดขาด"
ตอนกินมื้อเย็น ซูเฟยเพิ่งรู้ความจริงว่าซ่งสี่เล่อไม่ได้เป็นออทิสติกมาแต่กำเนิด แต่เป็นเพราะนางเห็นบิดามารดาถูกไฟคลอกตายต่อหน้าต่อตาจนจิตใจกระทบกระเทือนอย่างรุนแรง พ่อครัวซ่งตระเวนพาไปหาหมอเทวดาทั่วเมืองหลวงก็ไม่อาจรักษาให้หายขาดได้ นางจึงกลายเป็นเช่นทุกวันนี้
ซูเฟยนำเครื่องในพะโล้ที่ห่อเตรียมไว้ไปวางบนรถม้า พลางตอบกลับอย่างจริงจัง "ในเมื่อข้ารับสี่เล่อเป็นศิษย์แล้ว ย่อมต้องทุ่มเทสั่งสอนอย่างสุดความสามารถ เมื่อครู่เห็นท่านชอบกินเครื่องในพะโล้ ข้าเลยห่อมาฝากเผื่อท่านหิวตอนดึกเจ้าค่ะ"