เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 56 ซ่งสี่เล่อ
มือเรียวยาวคู่นั้นแดงก่ำเพราะถูกฝนเหมันต์กัด ทว่าเจ้าของมือกลับไม่รู้สึกรู้สา เอาแต่ก้มหน้าก้มตากดเสื้อกันฝนฟางไว้สุดแรง
ในเกวียนลานั่นมีสิ่งใดกัน นางถึงได้ยอมทุลักทุเลปกป้องถึงเพียงนี้
ฝนตกหนักเกินไป เปิดหน้าต่างไว้ครู่เดียวละอองน้ำก็สาดเข้ามา โจวฝ่างดึงสายตากลับแล้วปิดหน้าต่างลง
"ไปถามดูว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้น พอช่วยได้ก็ช่วยเสีย"
คนขับเกวียนรับคำ กระโดดลงจากขอบเกวียน แล้วตะโกนเรียกซูชิงที่กำลังวิ่งตรงมาทางนี้
"คุณชายซู ท่านจะรีบไปไหนหรือ มีสิ่งใดให้ช่วยหรือไม่"
ได้ยินเสียงคนตะโกนเรียกแว่วๆ ซูชิงปาดน้ำฝนออกจากใบหน้า ถึงมองเห็นคนตรงหน้าชัดเจน
เขามีความจำดี จึงจำได้ว่าเป็นคนขับเกวียนของจวนสกุลโจว ด้วยความที่ประทับใจในตัวคุณชายโจวเป็นทุนเดิม ซูชิงจึงตอบไปโดยไม่ลังเล "บนเกวียนเป็นขนมสำหรับงานเลี้ยงวันเกิดจวนสกุลหยาง คิดไม่ถึงว่ากลางทางจะเจอลูกเห็บตกใส่จนหลังคาเกวียนทะลุ ขนมพวกนี้โดนน้ำไม่ได้ ข้ากำลังจะไปซื้อผ้าใบกันน้ำ!"
เป็นขนมสำหรับงานเลี้ยงวันเกิดจวนสกุลหยาง จวนสกุลหยางมาสั่งทำกับแม่นางซูหรือ