กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 49 คนหรือผีกันแน่
สายตาฝ้าฟางของซูซานเกินจับจ้องใบหน้าด้านข้างของชายหนุ่มที่ซูลี่เหวินกำลังประจบเอาใจอย่างไม่วางตา จนกระทั่งอีกฝ่ายบังเอิญหันมองออกมานอกหน้าต่าง เผยให้เห็นใบหน้าเต็มๆ เขาจึงกำแส้ในมือแน่น
“ท่านปู่...”
เจอสถานการณ์แบบนี้ ซูเฟยก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี
ที่แท้ตลอดสิบวันที่ลุงใหญ่หายตัวไป ก็เพื่อไปเกาะเส้นสายใหม่หรอกหรือ ชายวัยกลางคนที่เห็นเพียงแวบเดียวนั้นแต่งกายหรูหรา ดูมีภูมิหลังใหญ่โตกว่าหวังซุ่นผิงเสียอีก
ทว่าซูซานเกินกลับไม่ได้แสดงท่าทีอะไรเป็นพิเศษ ราวกับมองเพียงปราดเดียวก็ยอมรับความจริงตรงหน้าได้แล้ว เขาละสายตาแล้วบังคับเกวียนลาต่อไป
“ต้าเจี่ยเอ๋อร์”
“เจ้าคะ?” ซูเฟยยังคงเลิกม่านหญ้าค้างไว้
ซูซานเกินถอนหายใจ “อย่าไปบอกย่าเจ้าล่ะ”
“ข้ารู้เจ้าค่ะ”