เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 ความลับเรือนใหญ่สกุลเฉินกับแผนย้ายบ้าน
ในที่สุดหมอกู้ก็ไม่อาจต้านทานความกระตือรือร้นของซูเฟยได้ ยอมอยู่ดื่มข้าวต้มไปครึ่งชาม ท่านหมอเป็นผู้รักสุขภาพยิ่งนัก ตอนเช้ากินอาหารรองท้องมาแล้ว หากวันนี้ไม่เพราะอดใจไม่ไหว ข้าวต้มครึ่งชามนี้เขาก็ไม่ควรกินเพิ่ม
ทว่าทันทีที่ผักกาดขาวดองคำแรกสัมผัสลิ้น รสเปรี้ยวกรอบเจือความเผ็ดซ่านจางๆ พลันเรียกน้ำย่อยจนเจริญอาหาร ทำให้เขาไม่อาจใจแข็งหักห้ามใจตนเองได้อีก
นึกไม่ถึงว่าการออกตรวจไข้วันนี้จะได้ลิ้มลองผักดองรสเลิศถูกปากเช่นนี้ เยี่ยมยอดจริงๆ
เมื่อหมอกู้กินจนอิ่มหนำสำราญ ตอนอธิบายเคล็ดลับการเคี่ยวยาให้ซูเฟยฟังจึงละเอียดลออเป็นพิเศษ ท้ายที่สุดเขายังเอ่ยถาม "ผักดองนี้ถูกปากข้ายิ่งนัก แม่นางซูพอจะแบ่งขายให้ข้าสักไหได้หรือไม่"
ซูเฟยรับคำอย่างใจกว้าง "ขายได้เจ้าค่ะ แต่ตอนนี้มีเพียงไหที่ยังดองไม่ได้ที่ ต้องรออีกสักสี่ห้าวันจึงจะกินได้ ท่านหมอจะรับหรือไม่เจ้าคะ"
"ไม่เป็นไร ข้าเอากลับไปตั้งทิ้งไว้เองไม่กี่วันก็กินได้แล้ว"
พูดพลาง หมอกู้ก็คีบผักกาดขาวดองเข้าปากอีกคำ เคี้ยวกร้วมๆ ตามด้วยข้าวต้มขาวรสกลมกล่อม กลืนความอร่อยล้ำลงคออย่างมีความสุข