เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 21 เข้าร่วมสมาคม
“ท่านจะทำอันใด ทั้งสองบ้านต่างก็หย่าขาดกันไปแล้ว ท่านทำใจปล่อยวางเสียเถอะ” เพื่อนที่มาด้วยกันตกใจแทบแย่เมื่อรู้ตัวว่าเผลอพูดจาจุดชนวนเข้าให้ รีบคว้าแขนเมิ่งซื่อไว้แล้วเอ่ยเกลี้ยกล่อมเสียงเบา “อีกอย่าง ที่ว่าการของคุณชายหวังก็อยู่ฝั่งตรงข้ามนั่นเอง ท่านดูคนที่ยืนมุงอยู่หน้าแผงนั่นสิ ไม่ใช่ขุนนางก็เป็นเสมียนในที่ว่าการทั้งนั้น หากบังเอิญเจอเพื่อนร่วมงานของคุณชายหวังเข้า ท่านจะยิ่งขายหน้าเอาได้นะ!”
ที่ว่าการของสำนักแต่งตั้งขุนนาง สำนักราชเลขาธิการ และสำนักฉงเหวินต่างก็ตั้งอยู่ติดกัน หน้าแผงของซูเฟยเวลานี้มีขุนนางและเสมียนในชุดสีเขียวและสีดำยืนมุงอยู่ถึงสี่ห้าคน
เรื่องแต่งงานของลูกชายคนโตเพิ่งจะกลายเป็นตัวตลกให้ชาวบ้านนินทาลับหลังไปหมาดๆ หากเมิ่งซื่อขืนมาอาละวาดตรงนี้อีก เกรงว่าแม้แต่หน้าตาของสามีนางเองก็คงป่นปี้ไม่มีชิ้นดี
“ข้าเกือบจะโดนคนบ้านนี้ปั่นหัวจนโมโหหน้ามืดตามัวไปแล้ว ขอบใจเจ้ามากที่ช่วยเตือนสติ” เมิ่งซื่อตบหลังมือเพื่อนเบาๆ สูดลมหายใจเข้าลึก ฝืนปั้นยิ้มออกมา “เจ้าพูดถูก ข้าไม่มีสิทธิ์ไปยุ่งเกี่ยวกับคนบ้านซูอีกแล้ว ช่างเถอะ ฉวยโอกาสที่ตอนนี้คนยังไม่เยอะ พวกเรารีบไปไหว้พระกันก่อนดีกว่า”
ตระกูลหวังเป็นชาวเมืองเปี้ยนจิงมาสามชั่วอายุคน วันนี้กลับถูกพวกคนต่างถิ่นเจ้าเล่ห์หลอกลวงเสียจนเสียท่า เมิ่งซื่อคิดอย่างอาฆาตแค้น ประเดี๋ยวจะอธิษฐานต่อหน้าพระพุทธองค์ ขอให้บ้านพวกเจ้าได้รับกรรมตามสนองโดยเร็ววัน!