เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1 ต้าเจี่ยเอ๋อร์แห่งสกุลซู
ช่วงกลางฤดูใบไม้ร่วง เมืองเปี้ยนจิงเริ่มมีอากาศเย็นเยียบ ทว่ากลับมีคนรับจ้างทั่วไปในชุดเสื้อผ้าสั้นทะมัดทะแมงสองคน กำลังช่วยกันหามบานประตูเดินลัดเลาะไปตามตรอกซอกซอยจนเหงื่อท่วมตัว
บนบานประตูนั้นมีร่างของสตรีหน้าตาหมดจดนอนไม่ได้สติ เป็นตายร้ายดีอย่างไรไม่อาจรู้ ทั้งสองหามนางข้ามฟากจากฝั่งตะวันตกตรงดิ่งมายังบ้านสกุลเฉิน ในตรอกเถียนสุ่ยสายตะวันออกที่ 3 ทางฝั่งตะวันออก
เมื่อวางร่างลงกลางลานบ้าน ทั้งสองก็ทิ้งท้ายไว้เพียงประโยคเดียวว่า "บ้านสกุลหวังให้พวกข้าพาสตรีแซ่ซูมาส่งคืนบ้านเดิม และฝากบอกคนสกุลซูด้วยว่า วันนี้สกุลหวังหย่าขาดกับนางแล้ว นับจากนี้สตรีแซ่ซูกับสกุลหวังไม่มีสิ่งใดเกี่ยวข้องกันอีก"
พูดจบก็แหวกวงล้อมชาวบ้านที่มามุงดู แล้วหายลับไปทันที
ผู้ชายในบ้านสกุลซูยังไม่มีใครกลับมา เหลือเพียงหวังซื่อผู้เป็นย่าที่เดินเหินไม่สะดวก เฉินซื่อผู้เป็นแม่ ฉินซื่อพี่สะใภ้ และหม่านเจี่ยเอ๋อร์หลานสาวอยู่ที่บ้าน พอได้ยินคำประกาศนั้น เฉินซื่อกับฉินซื่อก็รีบวิ่งหน้าตาตื่นออกมาจากในเรือน
เมื่อเห็นซูเฟยลูกสาวนอนแน่นิ่งไม่ได้สติ เฉินซื่อก็ตกใจจนแทบสิ้นสติ นางตาแดงก่ำถลาเข้าไปกอดร่างลูกไว้ "ต้าเจี่ยเอ๋อร์ ลูกแม่!"
ฉินซื่อก้าวเข้ามาดูใกล้ๆ พอเห็นรอยรัดเขียวช้ำบนลำคอของซูเฟยก็เข้าใจเรื่องราวทั้งหมดทันที นางยกมือที่สั่นเทาขึ้นอังที่ปลายจมูก ก่อนจะถอนหายใจอย่างโล่งอก
"ยังหายใจอยู่เจ้าค่ะ ท่านแม่อย่าเพิ่งตกใจไป ข้าจะรีบไปตามหมอ"