กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 352 - ฝ่ายตะวันตกแทรกแซง
เขาไม่กล่าววาจาใดอีก เพียงชี้นิ้วไปยังความว่างเปล่าอย่างแผ่วเบา
กระแสลมสีเทาสายหนึ่งที่เบาบางจนแทบมองไม่เห็น แฝงไว้ด้วยความตายด้านและการดับสูญ พุ่งออกจากปลายนิ้ว หลอมรวมเข้าสู่ความว่างเปล่าอย่างไร้สุ้มเสียง ล่องลอยไปยังทิศทางอันไกลโพ้นที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้
เขาหันมองไป กลิ่นคาวเลือดอันเข้มข้นจนแทบไม่ละลายก็พัดเข้ามาปะทะใบหน้า เจือปนด้วยความเยือกเย็นยะเยือกเสียดกระดูกและความเคียดแค้นชิงชัง
สุดสายตา แผ่นดินคล้ายถูกฉีกเป็นบาดแผลอันดุร้าย สายธารของเหลวสีแดงคล้ำเหนียวข้นกำลังไหลเชี่ยวกราก นั่นคือแม่น้ำหมิงเหอโลหิตสังหารที่กลืนกินสรรพวิญญาณและฝังกลบกระดูกขาว