กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 347 - ไพ่ตายพิฆาตของสำนักฉานเจี้ยว
เมื่อเสวียนตูตัดสินใจจะลงมือแล้ว ก็ไม่รีรอชักช้า นิสัยของเขาเย็นชา ทว่าการกระทำกลับเฉียบขาดรวดเร็วอย่างยิ่ง
"ไปกันเถิด" เขาเอ่ยคำสองคำออกมาอย่างราบเรียบ ราวกับเพียงแค่จะก้าวเท้าออกไปเดินเล่นภายนอกเท่านั้น
"ศิษย์พี่โปรดช้าก่อน" หนานจี๋เซียนเวิงกลับรั้งเขาเอาไว้ บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ลึกซึ้ง "ศิษย์พี่ไม่ได้ออกจากขุนเขามาเนิ่นนาน เกรงว่าจะไม่ค่อยล่วงรู้ถึงความร้ายกาจของหงฮวงในเวลานี้ ยอดฝีมือฝ่ายมารของสำนักเจี๋ยเจี้ยวนั้นมีสมบัติวิเศษมากมาย กลอุบายพิสดาร เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว จำเป็นต้องระแวดระวังไว้ก่อน"
ขณะที่เขากล่าวอยู่นั้น ถึงกับทำหน้าหนา ทอดสายตาไปยังถ้ำบำเพ็ญอันว่างเปล่าของเสวียนตู