กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 344 - ไท่ซ่างไร้กระทำ
เสียงอันสงบนิ่งไร้กระทำและไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึก ลอยออกมาจากช่องว่างนั้นอย่างช้าๆ
"เข้ามาเถิด"
เมื่อหนานจี๋เซียนเวิงได้ยิน สีหน้าเศร้าโศกเจียนตายพลันหดหายไปในพริบตา ในส่วนลึกของดวงตาปรากฏประกายความยินดีที่ทำสำเร็จแวบผ่าน
เขารู้ดีว่า ตนเองเดิมพันถูกแล้ว
ภายในวังปาจิ่ง ไม่ได้มีไอเซียนหมุนวนอย่างที่จินตนาการไว้ และไม่ได้มีความโอ่อ่าหรูหรา
สถานที่แห่งนี้กว้างขวางและว่างเปล่าจนเกินไป นอกจากเตาหลอมยาขนาดยักษ์ที่มีลวดลายอักขระแปดทิศหมุนเวียนอยู่ตรงกลางโดยไม่ทราบความสูง และเบาะฟางที่วางไว้อย่างไม่ใส่ใจข้างเตาหลอมยาแล้ว ก็ไม่มีสิ่งอื่นใดอีกเลย