กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 339 - ปลูกฝังมารลงในจิตเต๋า
ประโยคที่ว่า "และหยวนสื่อเซิ่งเหรินผู้นั้น ช่างไร้คุณธรรมสิ้นดี" จากปากของนักบวชชราที่จุ่นถีแปลงกายมา ดั่งสายฟ้าสีดำที่ฟาดลงมาทำลายปราการด่านสุดท้ายในใจของหรานเติงที่เรียกว่าเหตุผลจนแหลกสลาย
ใบหน้าขาวซีดของเขาเปลี่ยนเป็นแดงก่ำในทันที มิใช่เพราะความละอาย ทว่าเกิดจากความเคียดแค้นอันมหาศาลที่ถูกกดทับมานับกัปล้านกัลป์ และบัดนี้ได้พบช่องทางระบายออกแล้ว
"เจ้า เจ้าเหลวไหลอะไรกัน!" เสียงของหรานเติงแหบแห้ง หากจะบอกว่าเป็นการตวาด สู้บอกว่าเป็นเสียงคำรามด้วยความเดือดดาลที่ถูกแทงใจดำอย่างที่สุดยังจะดีกว่า