เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 165 - ชื่อหยางหวนคืน
ทว่า อย่างไรเสียก็ช้าไปก้าวหนึ่ง
บรรพชนอูแห่งทอง หรู่โซว บรรพชนอูผู้กล้าหาญผู้ควบคุมโลหะและพลังสังหารทั้งมวลระหว่างฟ้าดิน ทำได้เพียงยกขวานยักษ์ในมือขึ้นขวางไว้ตรงหน้า แสงเทพเจ็ดสีที่กวาดทำลายทุกสรรพสิ่ง ก็ตกลงมาแล้ว
แคร้ง
เสียงโลหะปะทะกันดังกึกก้อง ขวานยักษ์ที่หลอมขึ้นจากแก่นแท้ปราณเกิงจินกำเนิดฟ้าดิน ถึงกับถูกฟาดจนแสงวิเศษหม่นแสง ปลิวกระเด็นออกไปทันที
จากนั้น แสงเทพยังคงไม่ลดทอนอานุภาพ ฟาดลงบนหน้าอกของหรู่โซวอย่างจัง
พรวด
หน้าอกของหรู่โซว ถูกฟาดจนเป็นโพรงขนาดใหญ่ทะลุหน้าหลังในพริบตา โลหิตบรรพชนอูสีทองพุ่งกระฉูดดั่งน้ำพุ ร่างสูงใหญ่ของเขาสั่นคลอน ในที่สุดก็คุกเข่าลงกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง ไอชีวิตสูญสลายไปด้วยความเร็วอันน่าสะพรึงกลัว
"ไม่"