กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 161 - สามเซิ่งเหรินจุติ ความอยู่รอดของเผ่าอู
เวลาสองวัน สำหรับผู้ยิ่งใหญ่แห่งหงฮวงแล้ว เป็นเพียงช่วงเวลาดีดนิ้วเดียว
ทว่าสำหรับเผ่าอูทั้งมวล สองวันนี้กลับผ่านไปอย่างเชื่องช้ายิ่งนัก ทุกเสี้ยววินาทีคล้ายกำลังถูกแผดเผาเคี่ยวกรำ
เหนือน่านฟ้าเขาปู้โจว แรงกดดันไร้รูปที่สามเซิ่งเหรินร่วมมือกันวางไว้ ดุจขุนเขาดึกดำบรรพ์ที่มองไม่เห็น กดทับลงบนหัวใจของชาวเผ่าอูทุกคนอย่างหนักหน่วง
ในอากาศอบอวลไปด้วยความอึดอัดดั่งพายุใหญ่กำลังจะโหมกระหน่ำ แม้แต่นักรบเผ่าอูที่รักการต่อสู้ที่สุดในยามปกติ ยามนี้ก็เพียงเงียบสงบพลางขัดถูอาวุธในมือ แววตาลุกโชนไปด้วยเปลวไฟแห่งความเด็ดเดี่ยว