กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 160 - มุกฮุ่นตุ้นปรากฏ ความลับแห่งพิภพ
ขณะที่สามเซิ่งเหรินกำลังวางแผนการอย่างไม่หยุดยั้งในหงฮวง ชื่อหยางที่ก้าวเดินอยู่ในฮุ่นตุ้นเป็นเวลานาน ก็รู้สึกถึงความเหนื่อยล้าและความอ่อนแรงระลอกแล้วระลอกเล่า
เขาไม่รู้ว่าตนเองเดินมานานเท่าใดแล้ว อาจเป็นเวลาหลายร้อยปี หรืออาจเป็นเพียงชั่วพริบตาเดียว
สิ่งเดียวที่เขาพึ่งพาได้ คือการชี้นำที่ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ จากผังความลับสวรรค์หงเมิงในทะเลสำนึก
ในที่สุด หลังจากก้าวข้ามกำแพงผลึกที่ก่อตัวจากกระแสกาลเวลาอันปั่นป่วนและแข็งค้าง เขาก็หยุดฝีเท้าลง
ม่านตาของเขาหดแคบลงในชั่วขณะนั้นทันที
เบื้องหน้าในกระแสลมปราณโกลาหลที่ม้วนตลบ วัตถุทรงกลมขนาดมหึมาจนไม่อาจบรรยายเป็นคำพูดได้ กำลังลอยเด่นอยู่อย่างเงียบสงบ