กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 152 - ปรึกษาหารือในวังจื่อเซียว
ริมฝั่งทะเลตงไห่ ร่างของทงเทียนก้าวออกมาจากความว่างเปล่า เขาหันกลับไปมองห้วงเหวลึกกุยซวีที่เงียบสงัดมาตั้งแต่บรรพกาล แล้วเงยหน้าขึ้นมองไปยังทิศทางของวังจื่อเซียวที่ถูกห่อหุ้มด้วยฮุ่นตุ้นอันไร้ขอบเขตเหนือนภาสามสิบสามชั้น แววตาอันทะนงตนมีประกายสับสนยากจะอธิบายวาบผ่าน
เขาไม่หยุดรั้งแม้เพียงชั่วขณะ ร่างแปลงเป็นสายรุ้งสีคราม ฉีกกระชากม่านกั้นแห่งนภาสามสิบสามชั้นในพริบตา ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งเบื้องหน้าตำหนักสีม่วงอันเก่าแก่และสง่างามที่ตั้งตระหง่านอยู่ ณ ที่แห่งนี้มาชั่วกาลนาน
ประตูตำหนักเปิดออกอย่างเงียบกริบ
ทงเทียนก้าวเข้าไป ภายในตำหนักยังคงเป็นเช่นเดิม กระแสลมปราณโกลาหลม้วนตลบ เสียงสะท้อนแห่งมหาเต๋าดังแว่วไม่ขาดสาย