เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 125 - จู่หลงหลบหนี ตั่วเป่าไล่ล่า
ร่างมังกรที่เพิ่งฟื้นฟูแก่นกำเนิด สุ้มเสียงแห่งราชันผู้ปกครองใต้หล้า และกลิ่นอายมังกรอันสูงสุดที่คุ้นเคยจนทำให้จิตวิญญาณต้องสั่นสะท้าน
ความลำพองใจและความสะใจบนใบหน้าของตั่วเป่าเต้าเหริน ในวินาทีนี้ ถูกความหวาดกลัวที่ผุดขึ้นมาจากก้นบึ้งของจิตวิญญาณชะล้างไปจนหมดสิ้น
ดวงตาที่เคยหยีเล็กด้วยความโลภ ยามนี้เบิกกว้างจนกลมโต อ้าปากค้างจนแทบจะยัดผลท้อเข้าไปได้ทั้งผล ในหัวเหลือเพียงคำสองคำที่ดังก้องประหนึ่งอสนีบาตแห่งกลียุคฮุ่นตุ้น
จู่หลง
นี่จะใช่มังกรปีศาจที่โผล่มาจากซอกหลืบใดกัน นี่คือมหาจอมราชันในยุคแรกเริ่มแห่งมหันตภัยหลงฮั่น ผู้ใช้พลังเพียงลำพังปกครองสี่คาบสมุทร บัญชาการหมื่นเผ่าพันธุ์ และหาญกล้าประชันกับเต๋าจู่และบรรพชนมาร