กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 124 - ลมระลอกทะเลบูรพา นักพรตตั่วเป่า
ตั่วเป่าเต้าเหรินคิดคำนวณในใจอย่างรวดเร็ว ยิ่งคิดก็ยิ่งกระหยิ่มใจ ประหนึ่งมองเห็นภาพตนเองถือสมบัติล้ำค่ายืนรับคำชมต่อหน้าทงเทียนเจี้ยวจู่แล้ว
เขาไม่ลังเลอีกต่อไป ลมปราณทั่วร่างระเบิดออก เตรียมจะลงมือในทันที
ทว่า ขณะที่เขากำลังจะร่ายสมบัติวิเศษเพื่อฟาดฟันมังกรปีศาจเบื้องล่างให้แหลกลาญในคราเดียว ณ ก้นบึ้งของหุบเหวลึก เสียงเตือนอันแหบพร่าทว่าเปี่ยมล้นไปด้วยอำนาจอันสูงสุด ก็ระเบิดก้องในใจของเขาประหนึ่งสายฟ้าฟาด
"รุ่นเยาว์จากที่ใด กล้ามาสอดส่องวาสนาของเปิ่นจั้ว? ไสหัวไปให้พ้น มิฉะนั้น ตาย!"