กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 096 - เย่อิวหยั่งรู้เต๋า
ชื่อหยางนั่งลงบนบัวม่วงเทพสังหารสิบสองกลีบอีกครั้ง จิตใจดำดิ่งลงสู่ทะเลแห่งมหาเต๋าอันกว้างใหญ่ไพศาล
การบำเพ็ญระดับจุ่นเซิ่งขั้นที่แปด ไหลเวียนอยู่ภายในร่างของเขาดุจแม่น้ำสีทองที่ไม่เคยหยุดนิ่ง ทุกครั้งที่โคจรครบหนึ่งรอบจักรวาล ล้วนทำให้ต้นกำเนิดของแดนเทพอูหนักแน่นขึ้นอีกหนึ่งส่วน
เขาไม่ได้รีบร้อนที่จะทะลวงผ่านกำแพงสุดท้าย ทว่ากลับขัดเกลารากฐานเต๋าของตนซ้ำแล้วซ้ำเล่า หลอมรวมพลังเทพสังหารทุกสายจนราบรื่นไร้ที่ติ ไม่หลงเหลือตำหนิแม้แต่น้อย
เขารู้ดีว่า ยิ่งก้าวขึ้นไปสูงเพียงใด รากฐานก็ยิ่งสำคัญเพียงนั้น