เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 095 - ยืมดาบฆ่าคน
เมื่อส่งตัวปัญหาอย่างจุ่นถีและเจียหยิ่นไปแล้ว เบื้องหน้าเขาปู้โจวก็กลับคืนสู่ความสงบในที่สุด
ชื่อหยางหันหลังกลับ มองดูจู้หรงที่ยังมีท่าทางฮึดฮัด คล้ายกับอยากจะไล่ตามไปด่าทอต่ออีกสักสามร้อยรอบ ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา
เขาไม่ได้กล่าวสิ่งใดมากความ เพียงพยักหน้าให้ตี้เจียงและคนอื่นๆ เล็กน้อย ร่างก็วาบหายไป กลับคืนสู่แดนเทพอูที่ตัดขาดจากความวุ่นวายทั้งปวงในหงฮวง
ความผันผวนของโลกภายนอกและแผนการอันแยบยลของเซิ่งเหริน เปรียบเสมือนสายลมแผ่วเบาที่พัดผ่านหน้าต่างยามนั่งสมาธิเท่านั้น
มีเพียงความแข็งแกร่งของตนเอง จึงจะเป็นสัจธรรมที่เที่ยงแท้ตลอดกาล
เขานั่งลงบนบัวม่วงเทพสังหารสิบสองกลีบอีกครั้ง รวบรวมสมาธิ และเริ่มการบำเพ็ญเพียรอันเงียบสงบอีกรอบ