เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 064 - นวี่วาปะชุนสวรรค์
นภากาศที่ฉีกขาด น้ำอ่อนอันไร้ขอบเขตที่ไหลทะลักลงมาจากเก้าชั้นฟ้า ดุจเสียงร่ำไห้ของทั้งพิภพ ที่หมายจะลากทุกสรรพสิ่งลงสู่ความเงียบงันชั่วนิรันดร์
ในดวงตาของชื่อหยาง ความว่างเปล่าที่แผ่ขยายออกเพราะความตกตะลึง พลันถูกแทนที่ด้วยเพลิงโทสะที่เพียงพอจะเผาผลาญสวรรค์และเจตนาสังหารอันเย็นยะเยือกในพริบตา
ไม่มีเวลาให้คิดทบทวน และไม่จำเป็นต้องคิดให้มากความ
ช่วยคน
เขาก้าวเท้าออกไป ร่างกายก็ขึ้นไปอยู่บนเก้าชั้นฟ้าแล้ว เผชิญหน้ากับกระแสน้ำเชี่ยวกรากที่พร้อมจะทำลายล้างฟ้าดิน
เขาค่อยๆ ยกมือขวาขึ้น กระบี่โบราณสีขาวดั่งกระดูก เล่มหนึ่งซึ่งมีลวดลายเต๋าสีเลือดตามธรรมชาติปรากฏอยู่เต็มตัวกระบี่ พลันปรากฏขึ้นในมือของเขาอย่างไร้เสียง
กระบี่เทพอู
"เคล็ดวิชาผ่าโลหิตสังหารปรโลก"