กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41 - สยบบรรพชนอู
พริบตาต่อมา แดนขนาดเล็กทั้งใบก็เดือดพล่าน
กลิ่นอายอันแข็งแกร่งไร้ที่เปรียบหลายสายพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าจากสถานที่ฝึกฝนแต่ละแห่ง กลายเป็นลำแสง พุ่งมารวมตัวกันที่ใจกลางของโลกราวกับแม่น้ำร้อยสายไหลลงสู่ทะเล
พวกเขาอาจมีนิสัยแตกต่างกัน บ้างอารมณ์ร้อน บ้างสุขุม หรือบ้างก็เยือกเย็น ทว่าในตอนนี้ บนใบหน้าของทุกคนล้วนแฝงไว้ด้วยจิตสังหารและความโกรธแค้นที่เหมือนกัน
สิงเทียนตายในการต่อสู้ บรรพชนอูถูกขัง สิ่งนี้ได้ล้ำเส้นจุดต่ำสุดที่ไม่อาจสั่นคลอนได้ของเผ่าอูแล้ว
หน้าตำหนักเทพผานกู่ บนลานหินอันกว้างใหญ่ ชื่อหยางยืนเอามือไพล่หลัง ด้านหลังของเขา โฮ่วถู่ คัวฟู่ โฮ่วอี้ และคนอื่นๆ ต่างยืนรออยู่อย่างเงียบสงบ