กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 29 - แม่น้ำโลหิตสังหารปรโลก
ชื่อหยางมองสีหน้า 'เจ้ากำลังล้อข้าเล่น' ของจู้หรง ทำเพียงยิ้มบางๆ โดยไม่อธิบายสิ่งใดเพิ่มเติม
เขาคิดในใจ ประตูมิติอันลึกล้ำบานหนึ่งก็เปิดออกอย่างเงียบเชียบเบื้องหน้าตำหนักผานกู่
ภายในประตู คือปราณเทพสังหารสีเทาที่หนาแน่นจนไม่อาจละลายได้ ราวกับหมอกเมื่อครั้งเริ่มเบิกฟ้าฮุ่นตุ้น พลิ้วไหวไม่หยุดนิ่ง แผ่กลิ่นอายต้นกำเนิดที่ทำให้สายเลือดเผ่าอูทุกคนต้องสั่นสะท้าน
"เชิญ"
ชื่อหยางเบี่ยงตัว ทำท่าทางเชิญชวน
ตี้เจียงในฐานะผู้นำเผ่าอู ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย เป็นคนแรกที่ก้าวเท้าเข้าไป
โฮ่วถู่ตามติดไปติดๆ บรรพชนอูและต้าอูคนอื่นๆ ต่างก็พกพาความสงสัยและความอยากรู้อยากเห็นเต็มท้องเดินเรียงแถวตามเข้าไป