กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 28 - ถอยเพื่อรุก
ฝีเท้าของชื่อหยางแผ่วเบายิ่งนัก แม้จะเหยียบลงบนแผ่นหินอันแข็งแกร่งของตำหนักผานกู่ ทว่ากลับไม่เกิดเสียงใดๆ เลยแม้แต่น้อย
อย่างไรก็ตาม กลิ่นอายอันสงบนิ่งและเฉยเมยของเขากลับราวกับอ่างน้ำเย็นจัดที่ราดรดลงมา ดับเจตจำนงการต่อสู้ที่ลุกโชนบนร่างของจู้หรงและคนอื่นๆ ให้มอดดับลงในพริบตา
ตำหนักใหญ่ที่เคยตึงเครียดและอึกทึกราวกับตลาดสด กลับเงียบลงอย่างแปลกประหลาด
สายตาทุกคู่ ไม่ว่าจะเกรี้ยวกราด กระหายสงคราม หรือกังวล เคร่งเครียด ในยามนี้ล้วนจับจ้องมายังบรรพชนอูลำดับที่สิบสามผู้มาสายผู้นี้
"เถียงกันจบหรือยัง"
ชื่อหยางเดินมาถึงใจกลางตำหนักใหญ่ กวาดสายตามองรอบหนึ่ง น้ำเสียงราบเรียบราวกับกำลังถามว่าวันนี้อากาศเป็นอย่างไร