กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 543 กลับไปพบรอยแผลเก่า
อวี้เหมียนได้ยินเสียงกลืนน้ำลายของหญิงอสรพิษข้างกายอย่างชัดเจน สายตาที่เดิมจับอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์นั้นเงยขึ้นชั่วขณะหนึ่ง แล้วก็เก็บกลับลงไป
กลางวันแสก ๆ เช่นนี้ นางกำลังคิดสิ่งใดกัน
เซิงชิงสีหน้าเป็นปกติ เอ่ยถามเสียงเบาว่า “ต่อไปจะไปที่ใดหรือ”
อวี้เหมียนก้มคิ้วตาลง ในหว่างคิดไปคิดมา สุดท้ายก็เอ่ยขึ้นว่า “หรือว่า…ไปดู…บิดามารดาของข้าสักหน่อย?”
แววตาของเซิงชิงขยายกว้างขึ้นชั่วขณะ บิดามารดาหรือ
เหมียนเอ๋อร์ไม่เคยเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับบิดามารดาของนางให้ตนเองฟังเลย นางยังคิดว่านางเป็นเด็กกำพร้าเหมือนกับตนเองเสียอีก ไม่คิดว่าบิดามารดาทั้งสองยังมีชีวิตอยู่หรือ
ต้องไปพบ…บิดามารดาแล้วหรือ