กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 542 อำลาเอ้อร์ปิ่ง
“นี่…” เซิงชิงแสร้งทำเป็นเจ็บเบา ๆ พลางโอบคนให้แน่นขึ้น “ระหว่างคู่มรรคมิควรเป็นเช่นนี้หรือ มิฉะนั้นเหมียนเอ๋อร์คิดว่าข้าล่อลวงทุกวัน เป็นการดีดพิณให้วัวฟังหรือไร”
อวี้เหมียนนิ่งเงียบ ดูเหมือนจะมีเหตุผลอยู่บ้าง ดูเหมือนจะเป็นเซิงชิงที่ยั่วยวนตนเองฝ่ายเดียว ตนเองต้องฝืนอดทนประพฤติเยี่ยงหลิ่วเซี่ยฮุ่ยอย่างยากลำบาก แต่กลับล้มเหลวทุกครา…
ความรู้สึกจะให้ฝ่ายเดียวทุ่มเทแต่เพียงฝ่ายเดียวไม่ได้
แต่นางก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบกล คิดไม่ออกว่าเป็นที่ใด เอาเถิด รับปากไปก่อนแล้วค่อยว่ากัน “งั้นครั้งหน้าข้าลองบ้างดีหรือไม่”