เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 496 ได้ครอบครองกล้วยไม้ร่วมใจ!
อสรพิษขี้หึงเมื่อเงียบสงัด เป็นต้องกำลังป่วนอะไรสักอย่าง
หากมิได้ป่วน ก็คงกำลังวางแผนล่วงหน้าอยู่เป็นแน่
อวี้เหมียนมองสีหน้าของเซิงชิงเช่นนั้น ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าในหัวของนางเริ่มคิดเรื่องมืด ๆ อีกแล้ว แต่ก่อนนางยังมองไม่ออก ทว่าตั้งแต่ได้เข้าไปในอาณาเขตมายาอดีตของนาง และได้ผ่านช่วงวัยเยาว์ของฮูหยินอสรพิษน้อยมา
นางก็ค้นพบสีหน้าจิ๋วน้อยบางอย่างตอนที่เซิงชิงเริ่มคิดไม่ดี เพราะในวัยเด็กการแสดงยังไม่เก่งนัก การจัดการบางอารมณ์จึงไม่ละเอียดนัก
เช่นตอนนี้ ดวงตาของนางลดต่ำลงหนึ่งส่วน ดูเผิน ๆ ห่างจากปกติไม่มากนัก แต่แท้จริงกำลังครุ่นคิดสิ่งใดบางอย่างอยู่ในเงามืด
เพียงแต่ มีอะไรให้ต้องครุ่นคิดหนักหนา หรือว่าวงจรความคิดของนางได้ควบม้าโลดแล่นไปสู่ทุ่งร้างที่แม้แต่ตัวเองก็ฉุดรั้งกลับมาไม่ได้แล้ว
“เซิงชิง…” อวี้เหมียนเรียกเบา ๆ หญิงสาวที่อยู่ข้างกายหันศีรษะมาทันทีโดยไม่ลังเลแม้เสี้ยว ดวงตาเจือความสงสัยหนึ่งส่วน สื่อว่าตนกำลังฟังอยู่
ดูราวกับกำลังจับตาดูอวี้เหมียนอยู่ตลอดเวลา ไม่มีแม้เสี้ยวที่เหม่อลอย
ดวงตามองคนตรงหน้าอย่างตรงไปตรงมา เก็บภาพไว้ในก้นบึ้ง แล้วบดขยี้ความคิดฟุ้งซ่านแปลก ๆ บางอย่างให้แตกสลาย