กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 473 ค้นพบความคลาดเคลื่อนแห่งความทรงจำ
เซิงชิงพยักหน้า กับเหมียนเอ๋อร์อยู่ภายในนี้ต่ออีกสักระยะ ภายหน้าหากคิดถึงนาง ก็สามารถมาที่นี่รำลึกถึงได้อีกครั้ง นางก้มศีรษะลงเล็กน้อยครุ่นคิด “ยามกลางวันคือห้วงกระจก ยามราตรีคือการรีเซ็ต”
“หมอกหนาเหล่านั้นคงเป็นสื่อกลางที่ดึงเข้าไปในห้วงกระจก ส่วนสิ่งมีชีวิตที่ส่งเสียงกรอบแกรบก็คือเศษเสี้ยวมิติกาลเวลาที่ซ้อนทับเบียดเสียดกันนับไม่ถ้วน มิน่าล่ะจึงไม่อาจพรรณนาได้และไม่อาจนำออกมาได้” ความหวาดกลัวทั้งมวลล้วนมาจากสิ่งที่ไม่รู้ เมื่อถอดรหัสต้นตอของสิ่งที่ไม่รู้นั้นได้แล้ว จู่ ๆ ก็รู้สึกอุ่นใจขึ้นมากมาย
เปลวเพลิงอัคคีสามารถขับไล่หมอกแห่งห้วงกระจกได้ เช่นนั้นขอเพียงจุดแสงเพลิงในยามราตรี ก็สามารถออกจากที่นี่ได้อย่างปลอดภัย