กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 466 คาดเดา แม่นยำเก้าในสิบ
“สวรรค์ส่งมา?” อวี้เหมียนยังนึกว่าเป็นคำเพ้อของอสรพิษขี้เมาตนนี้ ไม่อาจอดรู้สึกขันขึ้นมาได้ นางตบเบา ๆ ปลอบไปตามเรื่อง “ข้าจะเป็นผู้ที่สวรรค์ส่งมาได้อย่างไร ข้าน่ะหรือ คือผู้ที่จุนเจ่อไหวฉือของพวกเราฉวยชิงมาด้วยมือตนเอง”
คิดว่าคงเป็นเพียงคำละเมอในฝัน ปลอบไปสักสองสามคำ แปดส่วนก็คงหลับแล้ว อวี้เหมียนยื่นมือออกไป เตรียมดึงผ้าห่มมาคลุมให้นาง
ใครเลยจะคาดคิด พลิกกายครั้งเดียว ตนเองกลับถูกกดลงใต้ร่าง ในความมืดมิด ดวงตาสั่วอันเจิดจ้านั้นฉายแสงลุ่มลึก บนใบหน้าสีแดงระเรื่อจางหายไปนานแล้ว ชะรอยตั้งแต่ต้นจนจบก็มิได้เมาเลยก็เป็นได้…