เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 465 ที่มาของฉายามรรค สัมผัสถึงความผิดปกติ
นางเอื้อมหัตถ์ซ้ายออกไป หมายจะแนะนำอวี้เหมียนให้พวกเขารู้จัก แต่เมื่อกำนิ้วทั้งห้าเข้าหากลับเหลือเพียงความว่างเปล่า
นางสะบัดผินศีรษะกลับมา มองไปรอบกายที่ว่างเปล่า วูบหนึ่งในสมองกลับเงียบงัน
อวี้เหมียน เหมียนเอ๋อร์!
นางหายตัวไปอีกแล้วหรือ?!
หายไปต่อหน้าอาจารย์ แม้อาจารย์ยามนี้จะบาดเจ็บ แต่ก็ยังเป็นถึงระดับฝ่าเคราะห์ระยะต้น เหตุใดนางจึงหายไปได้โดยไม่ก่อให้เกิดระลอกคลื่นแม้แต่น้อย
นางเป็นผู้ใดกันแน่…
ขณะที่นางกวาดสายตาไปมาอยู่นั้น งานเลี้ยงบนโต๊ะได้เริ่มขึ้นแล้ว นางทั้งรับคำอวยพรของศิษย์พี่หญิงใหญ่ ทั้งใคร่ครวญถึงสิ่งประหลาดพิลึกทั้งปวงนั้น
ชั่วขณะหนึ่ง นางถึงกับรู้สึกว่าภาพเบื้องหน้าช่างจอมปลอม ฝ่ามือออกแรงหนักขึ้น บดจอกสุราแตกในกำมือ