กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 439 ยั่วเย้าและจุดอ่อน
“ข้าน้อยคารวะนายท่าน”
เสียงหนึ่งดังขึ้นอย่างบริสุทธิ์และนุ่มนวล ฟังอายุมิได้ แยกเพศมิได้ มีเพียงความสงบเยือกเย็นอย่างยิ่งที่ให้แก่ผู้ฟัง ราวกับพระเถระผู้บำเพ็ญนั่งสมาธิมายาวนาน
อวี้เหมียนมิได้คาดคิดว่าอาวุธเวทในมือของนางจะเอ่ยปากพูดได้จริง ๆ สีหน้าจึงเผยความประหลาดใจ “เจ้าเป็นวิญญาณอาวุธจริง ๆ หรือ เหตุใดแต่ก่อนจึงไม่เคยออกเสียงเล่า”
“บุญกุศลสั่งสมมาครบ ข้าจึงถูกปลุกให้ตื่น” น้ำเสียงของมันราบเรียบมิใคร่จะขึ้นลง ดั่งขับขานพระสูตรและหลักธรรม เผยให้เห็นถึงธาตุแท้อันสงบงาม
“เช่นนี้เอง แล้วโซ่ตรวนที่ปรากฏบนตัวทวนเมื่อครู่คือสิ่งใด”