กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 438 วาสนาพุทธะแท้จริงคือวาสนาพุทธะนี้หรือ
ปลายกระบี่ยาวหยดโลหิตที่แข็งตัวลงสองหยด จากนั้นสายโลหิตที่ไหลรินก็ดั่งม่านลูกปัดห้อยระย้าไหลร่วงสู่พื้นดิน รวมกันเป็นแอ่งเล็ก ๆ แล้วค่อย ๆ แข็งตัว
นั่นคือโลหิตของนาง
อวี้เหมียนกลืนโลหิตปราณที่ปั่นป่วนลงไป ยกหัตถ์ขึ้นรวบรวมพลังวิญญาณพุ่งไปยังจุดเหอกู่บนต้นแขนแล้วเคาะลงหนึ่งครั้ง เพื่อห้ามเลือด
นอกจากแขนแล้ว เสื้อผ้า มือและเท้าทั่วร่างล้วนเปื้อนลวดลายสีสันแน่นขนัด
ความเจ็บปวดฉับพลันก็แผ่ซ่านไปทั่วเส้นประสาท ริมฝีปากสีม่วงขาวของนางสั่นเล็กน้อยชั่วขณะ น้ำเสียงอดกลั้นไว้ “เจรจาเป็นถ้อยมากมายเสียจริง”