เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 432 ยกก้อนหินทุ่มใส่เท้าตัวเอง
หลังจากมัวเมาเคลิบเคลิ้มอยู่นาน เหตุใดศิษย์น้องหญิงหนิงผู้นั้นจึงสามารถช่วยนางไว้ได้ อวี้เหมียนกลับโยนมันทิ้งไปจนสิ้น ไม่มีความคิดจะซักไซ้ไล่เลียงให้ถึงที่สุดอีกแล้ว
ความสนใจของนางถูกงูร้ายที่พันเกาะอยู่บนร่างดึงพาไปจนหมดสิ้น เส้นผมดำสยายกระจายเต็มเตียง สองร่างโอบกอดกันแน่นราวกับยามบ่ายอันผ่อนคลาย ที่ได้โอบกอดคนรักพิงเก้าอี้โยก
เมื่อว่ากลับมาทำต่อ เช่นนั้นก็ต้องทำต่อ……
อาณาเขตลับขับเคลื่อน เคล็ดวิชาจิตใจถูกดึงให้ไหวตามเองโดยอัตโนมัติ สองคนบรรลุสภาวะที่ใจจดจ่อไร้สิ่งอื่นรบกวน ก้าวเข้าสู่สภาวะเร้นลับ ดวงจิตวิญญาณของเซิงชิงลงมาเยือนห้วงสมุทรแห่งปัญญาของอวี้เหมียนด้วยตนเอง
นี่ก็เป็นครั้งแรกที่นางลงมาสู่ภายในทะเลจิตตระหนักรู้ของอวี้เหมียนอย่างสมบูรณ์ ต่างจากสีเลือดที่ฟุ้งกระจายของตนเอง โลกดวงจิตวิญญาณของอวี้เหมียนกลับเป็นโลกใบเล็กที่กลมเกลียวและสงบร่มเย็น
ท้องฟ้าสีครามสดใส ผืนดินเขียวขจีเป็นทุ่งหญ้าทอดยาวเป็นลูกคลื่นต่อเนื่องราวกับทุ่งหญ้าใหญ่แห่งทิศตะวันตกเฉียงเหนือ เมื่อลมอ่อนแห่งห้วงสมุทรแห่งปัญญาพัดมา ราวกับวินาทีถัดไปจะเหมือนดั่งที่บทกวีบรรยายไว้
ลมพัดหญ้าลู่เห็นฝูงวัวแกะ
โลกของนางสงบร่มเย็นยิ่งนัก แต่ก็ว่างเปล่าอยู่สักหน่อย
อวี้เหมียนจูงมือเซิงชิงเดินอยู่บนผืนหญ้า เท้าเปล่าเปลือย ปล่อยให้ดินนุ่มและยอดใบหญ้าทิ่มแทงฝ่าเท้า ชาหนึบจั๊กจี้