กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 390 ล่อลวงอสรพิษ
หลังออกจากดินแดนหวงห้าม ว่างจื้อลูบก้นของตน ผ้าบนนั้นบางจนเหลือเพียงเส้นด้ายสองสามเส้น เขาอดไม่ได้ที่จะหันกลับไปทำหน้าล้อเลียนใส่ทางเข้าดินแดนหวงห้ามที่ยังไม่หายสนิท
กู่หรูฉือกดไหล่ไว้แล้วหมุนตัวเขากลับมา “กลับได้แล้ว”
“หึ คราวหน้าข้ามาดูพวกเขา เจ้าสำนักผู้นี้จะเปลี่ยนกางเกงอาวุธเวทระดับสูงสุดมาสักตัวแน่” ทั้งที่ก้นยังโปร่งอยู่เช่นนั้น ว่างจื้อก็เปลี่ยนอาภรณ์ชุดใหม่ตามสะดวก แล้วหันหลังจากไป
“จริงสิ ศิษย์หลานตัวน้อย เจ้าคิดจะเอากระดูกเซียนของอาจารย์เจ้าไปทำอะไรเล่า” ว่างจื้อมิได้ใส่ใจว่ากระดูกเซียนถูกนำออกไป อย่างไรก็เป็นศิษย์หลานของตนเองเป็นผู้หยิบ จะเรียกว่าหยิบได้อย่างไรกัน
นี่มันเรียกว่าน้ำดีไม่ไหลออกนาของคนนอกต่างหาก~