กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 389 กระดูกเซียนของเว่ยเยี่ยน
เงาร่างนับไม่ถ้วนผละหันกลับไปทีละร่าง จากนั้นยังคงแปรสภาพเป็นจุดแสงแตกสลายที่แทบไม่มีจิตสำนึกเกาะติด ราวหิ่งห้อยระเบิดออก กลายเป็นทะเลดวงดาวเต็มท้องฟ้า แสงสีน้ำเงินอมม่วงเรืองรองห้อยระย้าในท่ามกลางแสงจันทร์
จากที่ใกล้คนทั้งสองที่สุดค่อย ๆ ทอดยาวออกไป ภาพเงาร่างที่ผ่านเข้ามาในดวงตาของกู่หรูฉือแตกสลายไปทีละภาพ ๆ สลายหายไร้ร่องรอย
สายตาทอดตามใบหน้าที่แตกสลายค่อย ๆ ยืดออกไปยังที่ไกล จนถึงใบหน้ายิ้มแย้มที่เป็นไปไม่ได้ปรากฏขึ้นหนึ่งใบ เรืองแสงจาง ๆ พลางยกมือขึ้นทางนาง ชี้มือทำท่าคำนวณพื้นฐานที่สุดของบันทึกเด็ดดาว นั่นคือการเสี่ยงทายด้วยถ้วยปัว
อาจารย์หรือ!