กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 378 เกล้าผมดำให้เจ้า
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลังจากความปิติและโศกสลดอันใหญ่หลวงเช่นนี้ นางยิ่งอยากแนบชิดกับนาง หลอมกายเนื้อวิญญาณให้เป็นหนึ่งเดียวกัน ไม่แยกจากกัน
ที่ลำคอ การกัดซึ่งสัตว์ป่ามักใช้ยามล่าเหยื่อก็ประดังเข้ามา ข้างเส้นเลือดที่เต้นระรัวนั้น คมเขี้ยวแหลมค่อย ๆ เฉียดผ่านราวกับหยอกเย้า ดุจคมดาบที่ยังค้างคา ตัดสินใจไม่ได้ว่าจะเชือดคอหอยของนาง ปล่อยให้นางล้มลงในความมึนงงง่วงหลับที่เลือดค่อย ๆ ไหลออกไป
และนาง คือรางวัลใหญ่ที่สุดของการล่าครั้งนี้
หลังสายฝน
อวี้เหมียนยกแขนขึ้นลูบใบหน้าที่เย็นชางดงามยิ่งนี้ ปลายนิ้วดั่งคนน้อยที่เล่นสไลเดอร์ ค่อย ๆ ลื่นไถลลงมาตรงสันจมูกของนาง