กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 347 เตือนให้ระวัง
“นี่…ศิษย์ของข้าช่วงนี้กำลังฝึกฝนค่ายกลสามสิบหกมหาดาราสวรรค์ ขาดสักคนก็มิได้” เขาค่อย ๆ เงียบเสียงลง รู้ตัวว่าข้อเสนอนั้นเกินเลยไปจริง ศิษย์ของตนเองคือศิษย์ แต่ศิษย์ของผู้อื่นกลับไม่นับเป็นเรื่อง
พอเริ่มต้นคำพูด ที่ประชุมก็พลันวุ่นวายขึ้นอีกครั้ง ทุกคนต่างมีเหตุผลของตน เถียงกันไม่ยอมหยุด สุดท้ายก็ยังคัดเลือกศิษย์ที่จะไปให้ครบชุดไม่ได้
ว่างจื้อที่มาถึงอย่างล่าช้า ก้าวเท้าด้วยรองเท้าที่หลวมไปสักหน่อย ผมเผ้ายุ่งเหยิงเพียงมองก็รู้ว่าไม่มีใครจัดให้เขา
สำนักเซียนมายาไม่ทำเรื่องเลี้ยงดูศิษย์ฝ่ายนอกเช่นผู้อื่น ปกติแล้วศิษย์และผู้อาวุโสต้องดูแลกิจวัตรกันเอง พอขาดกู่หรูฉือคอยจัดแจงให้ ว่างจื้อก็เหมือนเด็กน้อยที่รกรุงรัง