เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 258 แก้แค้นแทนอาจารย์ลุงห้า
“อสูรร้าย ลงไป…จากร่าง…ศิษย์พี่…เดี๋ยวนี้…!” เหมียวจวิ้นเตะถีบอย่างอ่อนแรง พลังวิญญาณบนร่างของเขาเหมือนถูกผนึกไว้ ปราณอัคคีสายหนึ่งแทรกขึ้นมาตามลำคอราวกับจะซึมเข้าสู่เส้นลมปราณ
“อาหนิง อย่า! ปล่อยมือเดี๋ยวนี้!” ลู่ปู๋เฉี่ยก้าวขึ้นมาอย่างรวดเร็วหมายจะขัดขวาง
แต่กลับเห็นโหย่วหนิงเผยรอยยิ้มบริสุทธิ์ไร้เดียงสา คิ้วและดวงตากลมโค้งดั่งจันทร์เสี้ยว “ได้…ล้วนเชื่อฟังศิษย์พี่ทั้งสิ้น”
ทว่าปราณเพลิงเหยียนกลับหลังเอ่ยจบ พุ่งเข้าสู่เส้นลมปราณของเหมียวจวิ้นอย่างสุดกำลัง
ใบหน้าทั้งใบของเหมียวจวิ้นแดงก่ำ รู้สึกราวกับตนกำลังจะกลายเป็นเสือโคร่งน้อยย่างถ่าน
กำไลหยกคุ้มกายรอบลำคอพลันเปล่งประกายวาบ
เสียงคำรามพยัคฆ์อึกทึกสะท้านขุนเขาฝูเหยากระทั่งแผ่ขยายออกไปหลายร้อยลี้ดังขึ้น!
โฮก——!
ภาพมายาพยัคฆ์ขาวขนาดเท่าขุนเขาเล็ก ๆ ฟาดฝ่ามือลง กระแทกโหย่วหนิงจมลงใต้ดินหลายชุ่น