กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 223 อวิ๋นเหมียนลูกอมแข็ง เป่าฉิงลูกอมนุ่ม
เซิงชิงโบกมือเบา ๆ บนดาดฟ้าเรือก็ปรากฏชุดโต๊ะและเก้าอี้ ชุดเครื่องชงชาบนนั้นเริ่มชงชาเองโดยอัตโนมัติ
นางหยิบ “หมอกเร้นพันขุนเขา” ที่กู่หรูฉือให้ไว้จากมิติสุเมรุออกมาแล้วโยนลงไป
ไม่นานนัก ไอน้ำที่คล้ายสนและคล้ายหมอกก็ลอยขึ้นจากฝา ก่อตัวเป็นรูปทรงที่มีชีวิตดุจต้นสนและต้นสนชบา ลอยล่องไปมา
บนโต๊ะมีถ้วยวางอยู่ห้าใบ กาน้ำชารินเองโดยอัตโนมัติ นางดึงอวี้เหมียนมาที่ข้างโต๊ะ แล้วส่งสัญญาณให้ศิษย์ทั้งหลายนั่งลง
“ในเมื่อเป็นสหายของเหมียนเอ๋อร์ ก็ไม่ต้องเกร็ง ดื่มเถิด” นางยกถ้วยขึ้น กางมือเป็นเชิงเชื้อเชิญ
เสียง “ดื่ม” นั้นราวกับกดสวิตช์อะไรบางอย่าง ทั้งสามโดยสัญชาตญาณก็ยกถ้วยขึ้น ไม่สนใจความร้อน ล้วงมือยกขึ้นจ่อริมฝีปาก