กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 222 หนึ่งมัค
ราตรีสลายไปแล้ว
เมื่อย่างเท้าเหยียบอยู่กลางเวหา อวี้เหมียนก็มองเห็นแสงเรืองที่ผุดขึ้นจากทิศบูรพา ราวกับอาภรณ์เมฆาที่เซียนหญิงถักทอขึ้น ละมุนดั่งผ้าไหมบาง ในพริบตาเดียวก็ย้อมครึ่งหนึ่งของท้องฟ้าน้อย ๆ ให้อาบไปด้วยสีสัน
แสงในหมอกยามรุ่งเกิดปรากฏการณ์ทินดอลล์ ไอน้ำที่ฟุ้งกระจายในอากาศนั้นระเหยหายไปอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นแสงตะวันเบื้องหลังที่กระจ่างใสแต่เดิม ทั้งอ่อนโยน ทั้งอบอุ่นบางเบา ทั้งสีส้มแดง…
ตะวันขึ้นแล้วเมฆหมอกก็คลี่คลาย!
ควรเป็นเช่นนี้แล
ตลอดราตรีที่ฟันฝ่าเคี่ยวกรำ ต่อสู้นองเลือด และฝ่าวงล้อมความตายออกมาเพื่อมีชีวิต
แสงตะวันยามนี้เปรียบดั่งมงกุฎแห่งชัยชนะของผู้พิชิต ดวงตาทั้งสองยังสัมผัสรับรู้โลกใบนี้ได้ นั่นคือของขวัญที่ชีวิตได้มอบให้