กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 168 เจ้าไม่รู้จักอาย!
หล่อหลอมด้วยหยกเย็นยะเยือก งดงามว่องไวหาใดเทียบ
“อาจารย์…ข้า…ข้าว่า หรือว่า…ท่านควรเมตตาปล่อยข้าไปเสียเถิด!?”
อวี้เหมียนเอ่ยเสนอพลางกลืนน้ำลายอย่างลังเล นางไม่ควรขุดหลุมฝังตัวเองเช่นนี้ ตอนนี้เหลือเพียงความเสียใจอันหาที่สุดมิได้…
“เรียกอาจารย์ผู้นี้ว่าอะไรนะ?” เสียงทุ้มต่ำของเซิงชิงดังขึ้น แววตาเฉียดผ่านความไม่พอใจเพียงเสี้ยวหนึ่ง
กายอสรพิษหมึกเลื่อนไถลเพียงชั่วขณะ หว่างที่เกล็ดเสียดสีกันเกิดเสียงแผ่วเบา
“เซิง…เซิงชิง…?”
อวี้เหมียนขบฟันเอ่ยขึ้นอย่างเคียดแค้น ราวกับกำลังตอบโต้แก้แค้น
หญิงอสรพิษผู้นี้สมควรถูกกัดให้ตายเสียจริง!
หญิงสารเลว!