ตอนที่ 103 เฟิ่งหลิง

ตอนที่ 103 เฟิ่งหลิง

หุบเขารูปวงแหวนราวกับชามใบใหญ่ ผนังชามเรียบลื่นและสูงชัน กักขังแมลงเล็กที่กางปีกไม่ได้ไว้ก้นชามนั้น

ยามนี้อวี้แมลงน้อยคลำไปถึงผนังหุบเขา เงยหน้ามองยอดเขาที่มองไม่เห็นขอบเขต คิ้วขมวดน้อย ๆ กระบี่ยาวในมือลองเสียบลงบนผนังเขาแล้วปีนไต่ขึ้นไป

“โอ๊ย!”

อวี้เหมียนหรี่ตาสูดลมหายใจเข้าลึก ตบก้นตัวเองลุกขึ้นกระโดด ลองอีกครั้งตามเส้นทางเมื่อครู่... กระทั่งก้นเปื้อนสีดินเหลืองจึงได้แต่ยอมแพ้อย่างจนใจ

หากที่นี่เป็นสถานที่ที่มีอยู่จริงก็ควรมีทางออก แม้แต่ค่ายกลก็ย่อมมีช่องโหว่!

นางเก็บกระบี่ชิงเฟิงที่เปื้อนฝุ่นดินขึ้นมา ตัดสินใจเดินวนรอบหุบเขาสักรอบ คงไม่ถึงกับไม่มีทางออกเลยสักนิด