ตอนที่ 69 ยกพู่กันวาดยันต์

ตอนที่ 69 ยกพู่กันวาดยันต์

อวี้เหมียนพิงกายอันเย็นสบายของเซิงชิง ภายในใจนอกจากความหวาดกลัวและสำนึกผิดแล้ว จู่ ๆ ก็ผุดขึ้นมาซึ่งความน้อยใจอันไม่สิ้นสุด โดยเฉพาะเมื่อได้ยินเซิงชิงกล่าวคำว่า “ไม่เป็นไร” นางยิ่งรู้สึกว่าตนเองเป็นตัวร้าย

ถึงแม้หญิงอสรพิษผู้นี้ปกติจะวิปริต เผด็จการ เอาแต่ใจ เย็นชา และมีรสนิยมวิปริต…แต่ความดีที่ทำต่อตนเองนั้นก็ไม่อาจปฏิเสธได้

ตนเองเหตุใดจึงฉวยโอกาสตอนผู้คนตกที่นั่งลำบากได้เล่า!?

ทั้งที่เมื่อคืนวานผู้ที่ควบคุมช่วงฤดูร้อนรักมิได้มีเพียงนางผู้เดียว ตนเองกลับมีสติสัมปชัญญะครบถ้วน แต่กลับปล่อยให้ตนเองจมดิ่งลงไป

“อาจารย์ ท่านลงโทษข้าเถิด!” อวี้เหมียนเงยศีรษะขึ้นเผยให้เห็นหางตาที่แดงระเรื่อเพราะน้อยใจเหลือเกิน ภายในมีแสงน้ำตาเรื่อเรืองลอยวูบ ดูน่าสงสารยิ่งนัก