ตอนที่ 68 เชิญท่านลงหม้อ

ตอนที่ 68 เชิญท่านลงหม้อ

“กอดข้าเถิด”

ราวกับชิ้นส่วนในสมองของอวี้เหมียนจู่ ๆ ก็ติดขัดขึ้นมา นางมองอย่างเหม่อลอย นิ่งจับอยู่บนติ่งริมฝีปากสีชาดอันแวววาวที่เพิ่งกล่าวถ้อยคำนี้ออกมา ราวกับมีมนตร์ดำใดบางอย่างที่ควบคุมนางไว้

นางพยายามจะกู้คืนสถานการณ์ แต่ถ้อยคำมาถึงปากกลับราวกับถูกอุดตันไว้ ไม่อาจเปล่งออกมาได้

หัตถ์ของนางที่เดิมวางอยู่บนบ่าของเซิงชิงกลับถูกอีกฝ่ายควบคุมไว้…

กายเนื้อของสตรีนั้นแต่ไหนแต่ไรล้วนอ่อนนุ่มและได้สัดส่วน อวี้เหมียนนอนร่วมกับงูผู้นี้มาสองสามเดือน ย่อมลิ้มรู้ถึงสิ่งนี้เป็นอย่างดี

ทว่าหาได้หมายความว่านางกล้าลงมือสัมผัสด้วยตนเองไม่ เซิงชิงสำหรับนางนั้นดุจสารหนูที่ห่อหุ้มด้วยน้ำผึ้งหวาน นางไม่อาจรู้ได้ว่าเมื่อใดที่น้ำผึ้งหวานในปากละลายจนหมดสิ้น พิษก็จะแผ่ซ่านจนถึงแก่ชีวิต