ตอนที่ 63 มหาปรมาจารย์หมิงคง

ตอนที่ 63 มหาปรมาจารย์หมิงคง

เมื่อได้ยินถึงความสำนึกผิดและความอาลัยอาวรณ์อันไร้ขีดจำกัดในน้ำเสียงของอวี้เหมียน ดวงตาอันเย็นชาของเซิงชิงก็เพ่งมองดวงตาของนางอย่างละเอียด ก่อนจะเอ่ยถามอีกครั้ง “เช่นนั้นที่เจ้าปฏิบัติต่อมันราวกับบุตรนั้น เจ้ามีเจตนาใด”

อวี้เหมียนมองเข้าไปในดวงตาคู่นั้นตรง ๆ ในชั่วพริบตาดวงตาของนางก็ถูกเคลือบด้วยความมึนงง ก่อนจะตอบออกไปอย่างฝืด ๆ ว่า “มันเป็นสัตว์เลี้ยงเลื้อยคลานที่ข้าเลี้ยงดูมาตั้งแต่ยังเล็กจนใหญ่ ข้าก็ย่อมปฏิบัติต่อมันราวกับลูกคนหนึ่ง หวังว่ามันจะใช้ชีวิตอันแสนสั้นของมันผ่านพ้นไปอย่างปลอดภัยราบรื่น”

เมื่อได้ยินคำว่าสัตว์เลี้ยงเลื้อยคลานถึงสองคำ เซิงชิงแม้จะไม่คุ้นเคย แต่ก็สามารถตีความได้จากความหมายของอักษร ที่แท้นางเพียงมองมันเป็นสัตว์เลี้ยงเท่านั้น...