ตอนที่ 62 จอมขี้หึงก่อเรื่อง

ตอนที่ 62 จอมขี้หึงก่อเรื่อง

“ไม่จำเป็น ให้อาจารย์ผู้นี้…พิงสักครู่ก็พอ” เซิงชิงปล่อยเรี่ยวแรงที่เหลือทั้งหมดลง ซุกกายเข้าในอ้อมอกของอวี้เหมียนจนหมดสิ้น หรี่ตาลงครึ่งหนึ่ง สัมผัสถึงหัวใจที่เต้นระรัวเป็นชีวิตชีวา ภายในเรือนกายที่แนบชิดติดกับนาง

อวี้เหมียนประคองเรือนกายที่สูงกว่านางอยู่ไม่น้อยนี้ไว้ไม่อยู่ ถอยหลังออกไปครึ่งก้าวเล็กน้อย จากนั้นจึงพยุงคนตัวสูงค่อย ๆ ย่อตัวลงนั่ง

อุดมคติมักอิ่มเอม ทว่าความจริงนั้นผอมแห้ง

นางคิดว่าตนสามารถค่อย ๆ วางคนลงได้ คาดไม่ถึงว่าเรือนกายของตัวเองเพียงแค่ย่อเข่าลงครึ่งทางก็เริ่มสั่นระริก ในที่สุดกล้ามเนื้อก็อ่อนล้า อวี้เหมียนที่เกือบจะกลายเป็นเบาะรองเนื้อก็โอบกอดเซิงชิงร่วงลงสู่พื้นด้วยกัน