กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 47 อย่าขัดขืนอาจารย์ผู้นี้
“เหมียนเอ๋อร์…” หัตถ์เย็นยะเยือกของเซิงชิงบีบนวดดวงจิตวิญญาณที่สั่นเทาของนางอย่างแผ่วเบา น้ำเสียงอ่อนโยนแต่เย็นชา ท่าทีนั้นแข็งกร้าวเช่นเคย ไม่เปิดช่องให้ต่อรอง “…อย่าขัดขืนอาจารย์ผู้นี้…”
“…เพราะเหตุใดกัน” ราวกับว่านางเกิดความกล้าขึ้นมาฉับพลัน นางเงยหน้าขึ้นพยายามเสาะหาคำตอบผ่านความมืดมิด แต่ท่วงท่ากดขืนนั้นหาได้เปิดช่องให้นางต่อรองไม่ นางคือเหยื่อที่ถูกอสรพิษคลั่งพันรัด ไม่อาจหลบหนีได้
ครั้งนี้ฝ่ามือที่แนบอยู่ท้ายทอยนั้นอบอุ่นขึ้นมาไม่ได้เลย หลังจากเซิงชิงกำหนดดวงจิตให้นางเรียบร้อยแล้ว ก็เป็นครั้งแรกที่นางปล่อยมือออกเอง ปลายนิ้วค่อย ๆ ปาดน้ำตาที่หางตาของสาวน้อยขึ้นมาเบา ๆ
เสียงเดาะลิ้นเบา ๆ ดังขึ้นในความมืด เสียงที่อ้อยอิ่งดุจปีศาจร้ายนั้นดังขึ้นอีกครา เลื้อยมาแนบริมใบหู “เพราะว่า เจ้าเป็นของข้า…”
“…ศิษย์”