ตอนที่ 42 สามร้อยหรือ

ตอนที่ 42 สามร้อยหรือ

“พี่สาวกระเรียน! ช้าลงหน่อย! ช้าลงหน่อย!” เหมียวจวิ้นถูกกระเรียนขาวหิ้วไหล่ทั้งสองข้าง ราวกับค้อนทุบประตูเมือง พุ่งทะลุหมู่เมฆเป็นชั้น ๆ ทิ้งหางเมฆสีขาวยาวไม่มากไม่น้อยไว้หลายสาย

ขณะที่กระเรียนขาวบินร่อน เห็นขุนเขาเมฆเบื้องหน้า ดวงตานิ่งวาว กางปีกเร่งความเร็ว

ครานี้ แม้แต่อวี้เหมียนที่อยู่บนหลังก็ยังพุ่งเข้าไปในเมฆหนา ถูกก้อนเมฆปราณวิญญาณบริสุทธิ์อัดจนเมาปราณ

เมื่อทะยานพ้นหมอกเมฆออกมา ใบหน้าของนางก็ระเรื่อแดงบาง ๆ สมองมึนงง ราวกับคนเมาออกซิเจน

อวี้เหมียนนอนแผ่บนตัวกระเรียนขาวทั้งตัว ตบเบา ๆ ที่ตัวนาง “ต้าป๋าย อย่าเล่นเลย”

กระเรียนขาวร้องเบา ๆ อ้าปากนกส่งสัญญาณบางอย่าง ดูเหมือนจะขุ่นเคืองเล็กน้อย