ตอนที่ 41 พรากจากกันเพียงน้อยนิด

ตอนที่ 41 พรากจากกันเพียงน้อยนิด

เซิงชิงดึงเส้นไหมทองกลับไป ผู้อาวุโสหลิงฝูนั้นแทบจะเสียอาการ เป็นเรื่องที่หาได้ยาก นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงร้อนรน “อาจารย์อาน้อย ไม่ทราบว่าอาจารย์เป็นเช่นไรบ้าง”

“พิษอัคคีได้พัวพันเข้ากับดวงจิตวิญญาณแล้ว หากประเมินไม่ผิดพลาด ภายในไม่เกินหนึ่งปีก็จะถึงแก่มรณะ” เมื่อนางเอ่ยถึงตรงนี้ ใบหน้าผู้อาวุโสหลิงฝูก็ซีดขาว นางจ้องมองเซิงชิงด้วยแววตาว้าวุ่น ซึ่งเต็มไปด้วยความจนใจและโศกเศร้า คิ้วงามขมวดน้อย ๆ

ราวกับได้ชื่นชมสีหน้าอันเจ็บปวดและน่าขันของหญิงงามผู้นี้จนพอใจแล้ว นางกดมุมปากลงเล็กน้อย เอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “...ทว่า บัวหิมะเหมันต์สวรรค์สามารถบรรเทาได้บ้าง ช่วยต่ออายุขัยให้นางได้อีกยี่สิบปี หากจะรักษาให้หายขาด จำเป็นต้องหาสัตว์ร้ายฮั่วโต่ว ใช้แก่นโอสถประจำชีพของมันคือไข่มุกเพลิงอัคคีดูดซับพิษอัคคีเอาไว้ ใช้เวลาเพียงสี่สิบเก้าวันก็สำเร็จ”