ตอนที่ 22 เจ้าสารเลว

ตอนที่ 22 เจ้าสารเลว

กลีบดอกไม้ร่วงโปรยปราย อาบทั่วขุนเขาทุ่งกว้าง

ขุนเขาโหลวกวงมีต้นท้อเป็นไม้หลัก พื้นที่แห่งนี้บุปผาท้อสดสวยเจิดจ้า วิวทิวทัศน์เป็นเช่นวสันต์ทั้งสี่ฤดู ดอกไม้ป่ากระจายบานสะพรั่ง กลีบสีชมพูเรียงรายไปทั่วร้อยลี้ นับเป็นหนึ่งในสถานที่ซึ่งศิษย์ทั้งหลายโปรดปรานที่สุดในการเอ่ยวจีรักใคร่

ภายในสำนักเซียนมายาแห่งนี้ นอกจากขุนเขาหลักกับบางจุดสำคัญแล้ว ก็คงมีเพียงขุนเขาอวี้ฝูที่ไร้ผู้ใดกล้าเหยียบย่าง ส่วนยอดเขาอื่น ๆ ศิษย์ต่างก็ติดต่อแลกเปลี่ยนสิ่งของกันไปมา ซึ่งนับเป็นเรื่องปกติที่สุด

พอลงพื้นได้ หูสืออวี้ก็หันมองอาจารย์ของตนด้วยใจไม่ค่อยมั่นหน้า เห็นเยว่ฉงที่เดิมทีมีท่วงท่าเป็นเซียนผู้สงบเยือกเย็นกลับมลายสิ้น กำลังร้อนรนเดินวนไปมาอยู่ใต้ต้นท้อพันปีต้นหนึ่ง

ยามก้าวเดินไปมาก็พากลีบดอกไม้บนพื้นปลิวว่อน ราวกับภาพในตำรา